Wat is dat toch een prachtige traditie geworden, om in elk dorp van onze gemeente een kerststal op te bouwen. Met alle personen en beesten die een rol spelen in het kerstverhaal. Op de eerste zaterdag van december verzamelde de bouwploeg van de stal zich op de Gildeweide om ook dit jaar Diessen een prachtige kerststal te geven. Terwijl de mannen buiten werken, zijn de dames binnen aan het werk om de kerstgroep aan te kleden. Pas als dat klaar is en ze zijn geplaatst, dan is alles gereed en kan hij blijven staan tot begin januari.

door Kees van Kemenade

Het zou een natte zaterdag worden, maar de vrijwilligers van de opbouw van de kerststal in Diessen hebben de zegen van boven. Terwijl een waterig zonnetje schijnt, zijn zij met man en macht in de weer om de panelen van de wanden rechtop te zetten en het dak aan te brengen en te bevestigen. Zwaar werk en daarom hebben zij ook zwaar materieel laten aanrukken. De ploeg doet dit werk al zoveel jaren dat ze amper weten voor de hoeveelste keer dit gebeurt.

Waarom doen ze dit eigenlijk? Coen van Dorst, een van de vrijwilligers en samen met Pieter Molenaar de kartrekkers van het project, wil dat graag beantwoorden: “We doen het voor de gemeenschap! Ook Diessen een mooie kerststal geven, waar mensen met hun kinderen heen kunnen wandelen. Wij vinden die kerstsfeer belangrijk voor dat gemeenschapsgevoel dat je juist met Kerst zo voelt. En niet te vergeten, iedereen van onze ploeg vindt het ook gezellig en ze verheugen zich er al op als de bouwdag nadert.”

Koffie en een worstenbroodje, een borrel voor wie het koud heeft en binnen de geplande tijd is de stal gereed voor de volgende fase.

Nieuwe pruiken

Terwijl de mannen buiten het bouwwerk verrichten zijn de dames bezig met de kerstgroep die nodig is om van de houten stal een echte kerststal te maken. “Dat vindt ons ploegje van zes dames gewoon leuk om te doen,” vertellen ze. “De beelden en de kleding is al oud, lang geleden gemaakt van papier-maché, de koppen nog door Louis de Groot, en daarom moet er voortdurend gerepareerd en vernieuwd worden. Wij hebben een brei-dame die bijvoorbeeld nieuwe manchetten maakt, en voor dit jaar een vest breidde voor een van de herders. We perfectioneren voortdurend. Dit jaar hebben alle figuren nieuwe pruikjes gekregen. Begin januari halen wij ze weer binnen, maar eerst is er onze was-juffrouw die alles weer schoon maakt, voordat het naar de opslag in Hercules gaat.”

De dames gaan verder met hun werk. De kroon van een van de Wijzen op het hoofd, het Kindje Jezus in de kribbe en, natuurlijk, het aankleden van de knik-engel, die voor elke gulle gave een beleefd knikje geeft.