Dat Hilvarenbeek een mooie gemeente is, waar veel te zien is en veel te beleven, dat weet iedereen wel. Maar hoe mooi? Dat ontdek je eigenlijk het beste als je er op uit gaat. Al wandelend kom je op de mooiste plekken. Ik gebruik daarvoor de wandelkaart met nummers van knooppunten. Die brengt mij vandaag naar het drassige gebied tussen Wilhelminakanaal en de A58. Startpunt is deze keer de Holenakkerbrug over het kanaal in Biest-Houtakker bij knooppuntenpaal met nummer 22 en dan richting 9. Voor wie zo’n kaart niet bezit, staan onderaan de nummers die je kunt volgen.

door Kees van Kemenade

Een stukje volgen we de zandweg langs het Wilhelminakanaal. Het is een jaagpad waar ooit paarden de boten zonder motor vanaf de kant voorttrokken. Toen het kanaal in 1923 werd geopend bestonden die nog. Spoedig passeren wij het Spruitenstroompje, die met een sifon onder het kanaal wordt doorgeleid. Hij ontspringt nabij de Broekeling in Esbeek en loopt bijna helemaal over Beeks grondgebied. Een stuk verderop verlaten wij de kanaaldijk en nu gaat het de weidse openheid van het natte land in. Tot de snelweg niets dan rietlanden, velden met pitrus, sloten, plassen en modderige paden. Af en toe moeilijk, maar wel mooi en rustig. Grote groepen ganzen protesteren als ik voorbij hun weiland kom, waar zij zich verzamelen voor de tocht noordwaarts. Langs het pad liggen de resten van een duif, die als maaltijd heeft gediend voor een roofvogel. De natuur ontwikkelt zich hier op haar eigen wijze.

Meanderende beek

Een tijdlang volgen wij het Spruitenstroompje dat aangenaam meandert. Het Waterschap stimuleert dat. Niet het water snel afvoeren naar de grote rivieren en de zee, maar het de tijd geven om deels weg te zakken in de bodem. Zo verminder je de verdroging van de ondergrond. Even voorbij de samenvloeiing van het Spruitenstroompje en de Reusel steken wij de Heizensche Dijk over. De Reusel, die ontspringt in het dorp Reusel, is hier een brede rivier geworden. We volgen de oevers door een grote open vlakte. In de verte zien we de puntige kerktoren van Moergestel en horen wij het monotone gebrom van de snelweg. Wanneer wij dichter bij de autoweg komen, slaan we rechtsaf om na korte tijd het gebied van de Gement in te wandelen. Gement dat zijn de gronden die van alle mensen in het dorp samen waren en waar eenieder gebruik van mocht maken. Wel waren er voorwaarden en die golden ook als er beesten van buurdorpen afdwaalden tot op de gemeint. Daar stond een boete op.

Open gebied

Het is een mooi wandelpad door de Gement, met eikenhoutwallen, vennetjes en heel veel riet. Ook wel wat agrarisch gebied en dat maakt duidelijk dat natuur en landbouw best goed samen kunnen gaan. Houtwallen strekken zich uit langs het wandelpad. Ze zijn een biotoop voor heel veel soorten planten en insecten en dat trekt weer amfibieën, kleine zoogdieren en vogels aan. En natuurlijk, bovenaan in de voedselketen, roofvogels als de buizerd die zorgen dat het natuurlijk evenwicht in stand blijft. Bij een enorme horecagelegenheid die zich op de natuur richt, steken wij de Heizensche Dijk opnieuw weer over en pakken we als sluitstuk hetzelfde pad weer terug naar het startpunt in Biest-Houtakker. Geen straf, om hier door de waterrijke natuur te wandelen. Wateroppervlakken hebben toch iets magisch, een spiegel waarin je de wolken aan de hemel voorbij ziet trekken. Weer eens wat anders dan wandelen door de beslotenheid van het bos.

Een wat zwaardere wandeling van ruim twee uur. Zorg voor stevige schoenen, want het kan er drassig zijn en de paden zijn vaak ongelijk.

Gebruik de volgende knooppunten: 22 – 9 -32 – 35 – 38 – 40 -41 – 35 – 32 – 9 - 22